Een Top-Level Domain (TLD) is het rechterdeel van een domeinnaam dat na de laatste punt verschijnt. Het vertegenwoordigt het hoogste niveau in de Domain Name System-hiërarchie. Elke domeinnaam moet exact één TLD hebben.
TLD's vallen in twee hoofdcategorieën: Generic Top-Level Domains (gTLDs) zoals .com, .org, .net en .edu, die wereldwijd beschikbaar zijn; en Country-Code Top-Level Domains (ccTLDs) zoals .uk, .de, .jp, die gereserveerd zijn voor specifieke landen of regio's.
Wanneer je een domein registreert—bijvoorbeeld example.com—registreer je eigenlijk een second-level domain (example) onder de .com TLD. De TLD wordt beheerd door een registry operator, die de gezaghebbende lijst van alle domeinen onder die TLD onderhoudt en deze delegeert aan nameservers die je opgeeft. Je domain registrar fungeert als tussenpersoon tussen jou en de registry.
TLD's omvatten ook nieuwere extensies zoals .app, .dev, .cloud en honderden andere die door ICANN zijn goedgekeurd. Elke TLD heeft zijn eigen registratieregels en beleid—sommige vereisen specifieke geschiktheidscriteria, terwijl anderen open zijn voor iedereen.
De TLD is kritiek voor DNS-resolutie: wanneer je example.com in een browser typt, vraagt de DNS-resolver eerst de root nameservers welke nameservers de .com TLD afhandelen, vervolgens bevraagt die servers naar de A record of andere DNS-records voor example.com.
TipDe TLD alleen (.com, .org) kan niet worden geregistreerd of als website gebruikt—je moet deze altijd combineren met een domeinnaam (example.com). De combinatie van de domeinnaam en TLD vormt wat registreerbaar is.