IPv6 (Internet Protocol versie 6) is de nieuwere standaard voor het routeren van gegevens over het internet en vervangt het oudere IPv4-protocol. Terwijl IPv4 32-bits adressen gebruikt (ongeveer 4,3 miljard unieke adressen ondersteunend), gebruikt IPv6 128-bits adressen, wat ongeveer 340 undeciljoen (3,4×10³⁸) mogelijke adressen mogelijk maakt—genoeg voor de voorzienbare toekomst van verbonden apparaten.
Hoe IPv6 werkt
IPv6-adressen worden geschreven als 8 groepen hexadecimale cijfers gescheiden door dubbele punten, zoals 2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334. Dit kan worden ingekort met behulp van nulcompressieregels, dus 2001:db8:85a3::8a2e:370:7334 is geldig. IPv6 gebruikt een vereenvoudigde 40-bytes-header (vergeleken met IPv4's variabele header), wat routering efficiënter maakt.
Een belangrijk kenmerk is Stateless Address Autoconfiguration (SLAAC), waarmee apparaten zelf adressen kunnen toewijzen op basis van routeradvertenties zonder een DHCP-server nodig te hebben. IPv6 vervangt ook IPv4's ARP-protocol door het Neighbor Discovery Protocol (NDP) voor het vinden van buren op hetzelfde netwerk.
Wanneer het belangrijk is
IPv6-acceptatie is essentieel omdat IPv4-adresuitputting echt is. Elke moderne infrastructuur, applicatie of DNS-configuratie moet zowel IPv4 als IPv6 ondersteunen (dual-stack). DNS-zoekopdrachten retourneren zowel A records voor IPv4 als AAAA records voor IPv6.
WarningDual-stack-misconfiguratie is veel voorkomend: als IPv6 kapot of langzaam is maar toch "voorkeur" heeft in uw OS, kunnen verbindingen time-out hebben of langzaam terugvallen. Test beide protocollen actief.