DNS-propagatie is de vertraging voordat een DNS-recordwijziging (nieuwe waarde, nieuwe naamserver, enzovoort) wereldwijd zichtbaar wordt. Het is geen officieel protocolmechanisme—het is een verzamelterm voor de gevolgen van gedistribueerde caching over duizenden recursieve resolvers.
Hoe het werkt
Wanneer u een DNS-record publiceert, heeft het een TTL (Time To Live), gemeten in seconden. Recursieve resolvers cachen dat record tot en met zijn TTL. Eenmaal gecacht, retourneert een resolver de oude waarde totdat zijn gecachte kopie vervalt—ongeacht wat uw autoritatieve naamserver nu zegt. "Propagatie" is simpelweg de tijd die nodig is totdat al die afzonderlijke gecachte kopieën vervallen en opnieuw worden opgehaald.
Als bijvoorbeeld een A record een TTL van 3600 seconden (1 uur) heeft, en u wijzigt het IP om 14:05 uur, zullen resolvers die het om 14:00 uur hebben gecacht nog steeds het oude IP serveren tot 15:00 uur. Alleen nieuwe query's na 14:05 uur krijgen onmiddellijk de nieuwe waarde.
Naamserver (NS)-wijzigingen duren langer omdat de TTL van het NS-record van de bovenliggende zone en caching op registrar-niveau ook van toepassing zijn.
Belangrijkste timings
- Verlaag uw TTL voordat u een geplande wijziging doorvoert, wacht dan tot de oude TTL volledig is verlopen.
- Het verlagen van TTL na een wijziging helpt niet—reeds gecachte records vervallen volgens hun oorspronkelijke schema.
- Gebruik DNS lookup om te controleren wanneer een wijziging uw lokale resolver heeft bereikt.
Propagaduur varieert per ISP, geografie en welke resolvers uw record hebben gecacht.
Tip‘Propagatie’ is eigenlijk gewoon caching. Stel een lage TTL in vóór een migratie zodat oude waarden snel verlopen — je kunt geen enkele resolver dwingen om eerder te verversen.